hasta

Tutunamadığımız zamanların geçip gideni

bakmadan ardına, yavaşlamadan

tokezlemeden, durmadan! durmadan geçip gideni…

bırakmaz yakalar ruhunu,

kanatır,

acıtır

yerle yeknesak bedenin, 

hatta bazen,

urkutur ölüm..

yara değil bu, besbelli

iyileşmeyecek.

 

tutmayacak kabuk, akacak tüm hayatın 

bu artık senin ebedi hastalığın..

boşluk dahi kabul etmeyecek kirini,

çıkmayacak bu kir ne teninden,

ne de o eriyen bedeninden,

kalacak sende izleri

o kaçtığının.

birer birer 

basamak basamak

iç içe geçmişken umudun korkunla

umuduna sarıldığında bile!

korkacaksın, korkarak ümit edeceksin.

hastalıklı duygular,

aldatacaklar seni, sense aldatılmaya maşuk…

 

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s