serin bir akşam üstü can çekişirken
damlarda zayıf bir güneş,
insanlar
kaçış kaçış,
kovaladıkları, kaçtıkları bir.
evet, bu peşinde oldukları nedir?
içinde kayboldukları,
dışında olmayı sevdikleri…

hayatın ta kendisi akarken
rayların üstünden tren gibi
sefilliklerle dolu koca bir nehir,
çağlar durur sen dur dedikçe
gelmez elden bir şey,
hele sen bir damla su iken koca deryada.

aksa ne olur,
akmasa ne..

değil mi ki yaşamak
küçük bir tebessüm bir ölünün dahi yüzünde,
hep mi öksüz kalacak bu ağlamaklı gülenler,
hakkı yok mu bu uçan kuşun, suda boğulan balıkta?…

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s