Ülkemiz, 1967, Sayı:18

“Çoğu zaman cahil mesuttur çünkü ufku dar olduğu için terakki ve tekamülden habersizdir ve hakkına razı olarak kendisini hürriyetsizlik çemberinde sıkıştıranı bir kurtarıcı ve üstün varlık olarak telakki eder, mütehakkimin kendi menfaatine vazettiği kanun ve nizamları değişmez tabiat kanunları addeder. Ve en kötüsü cahil şahsiyetini kaybeder… Şahsiyetini kaybetmiş ve dolayısıyla nefis itimadı yok olmuş olan bir insan, hayatiyeti olmayan bir hamur gibi yoğrulabilen ve her kalıba dökülebilen bir mahluktur.”

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s