bu benim acım. bu acının paylaşılması yoktur. onun beni paylaşması ona acı vermiyor. buna belki sevinmem gerekir. bilmiyorum. bunu nasıl anlayacağımı bilmiyorum. ona küserek nereye varabilirim ? bir yere varmak istiyor muyum? bu böyle; burası duvarları olmayan, penceresi olmayan ayrı bir dünyanın ayrı bir yurdu, benim yurdum. buraya birilerinin girmeyi başaracağını düşünmüyorum. kimse girmesin buraya. ziyaretçisi olmayan bir yurt burası, benim yurdum, duvarsız, boyasız, kapısız, her yana açık, gene de kimsenin oraya girmesine izin verilmeyen bir yurt… hah, şimdi beni onunla karşı karşıya getirecek. onu bilirim ben.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s