Gözlerimin önünde
Çıplak ve zayıf bir çocuk… Masum
Yalınayak bir kadın… Çok eski ve bakımsız bir etek
Aklımın ucunda bir nesne;
Toprağa dayanmış bir ağaç
Masa üstünde bir bardak
Yolda duran bir taş
Bir makinenin hayati vidası
Düşlerimin başı ya da ortalarında bir yer
Ama sonu değil
Kulaklarımda çılgın bir ses
Burnumda ten kokusu
Ses öylesine çekici öylesine yaralayıcı
Koku öylesine rahatsız edici öylesine insancıl
Gözlemlerimde mutluluk, hayallerime yeni bir kapı
Ciğerlerimde bir duman ki, tehlikeli bir huzur
Su,
Biraz yeşil, biraz gökyüzü
Derinlik ve derinleştikçe derinlik
Toprak ve dokundukça toprak
Daha da toprak daha fazla toprak
Ve bir kök
Düşlerimin ortalarından biraz sonra
Ama sonlara yakın değil
İlerledikçe azalan güneş,
İlerledikçe artan farklı bir ışık
Uzak ama gidilebilir
Durdukça bir uğultu
Yaklaştıkça korkutan bir sezgi
Ne düzenli bir dağınıklık
Ne karmaşık bir topluluk
Ne yalın bir çeşitlilik
Kadın yürüyor ama çok soluk
Yüzü asık ve biçimsiz, yorgun ve bitkin
Çocuksa oturmuş
Sırtını yasladığı hiçbir şey yok
Çok yalnız hatta yapayalnız
Düşlerimin sonuna doğru
Karnımda ağrılar var
Yüzüm utancımı gizleyecek kadar güçlü
Bedenim çekingenliğimi
Rutine uyanmak üzere olmanın burukluğu
İçimde dolaşan hayvanlar saldırgan
Çelişki ve daha çoğu
Çelişkiler
Düzensiz bir dağınıklık
Toplu bir karmaşa
Şimdi çocuk da kalktı ve gitti
Bu yöne bakmadı bile
Düşlerimin sonu

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s