kapıdan mefisto girer…ve başlar çalmaya.

ne giyersem giyeyim, hissederim yine de
acısını bu sınırlı dünya hayatının.
sadece oyun için çok yaşlıyım
isteksiz kalmak için ise çok genç
ne verebilir ki bana dünya?
hep mahrumiyetlere katlanmak! hep mahrumiyetlere!
sonsuz bir şarkıdır bu,
çınlayan herkesin kulaklarında,
hayatımız boyunca süren,
her an boğuk boğuk söylenen.
dehşet içinde uyanırım her sabah,
ağlamak gelir içimden,
düşündükçe günümü,
tek, evet tek bir isteğimi bile gerçekleştiremeyecek günü,
her sevinç hissini
inatçı yermelerle azaltan,
etkin ruhumun yaratıcılığını
binlerce çirkin görüntüyle engelleyen.
gece olunca da, korkarak
yatarım yine yatağıma:
burada da yine yok huzur,
ürkütür beni vahşi rüyalar.
gönlümdeki tanrı, derinden sarsar benliğimi
tüm güçlerimin hakimi,
harekete geçirmiyor hiçbir şeyi
ve böylece yüktür bana var olmak,
arzularım ölümü, nefret ederim hayattan.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s